Finale Junior Masters.

Een verslag van Koen Strooper (vader van Joep)

Finales Junior Master: 5 maal halve finale, Flora wint!!

Met de regelmaat van de zoomfunctie van de wekker staat Joep aan onze bedrand …… pap, het wordt nu toch echt tijd dat je er uit komt! Het besef dringt keihard door, ik had dat laatste biertje op de tennisclub moeten laten staan. Half slaperig baan ik me een weg door het huis, douchen, bakje yoghurt, en de tas voor Joep preparen: sportdrank, eierkoeken en broodjes kipfilet. De ervaring is dat dit het enige is dat hij op een dag wil eten. En dan nog moet ik hem daar een aantal keren per dag op wijzen …. blijven eten. De dag leert dat ik niet de enige ben.

Ik ga de discussie nog aan over het shirt dat hij heeft aangetrokken. Een nieuwe aanwinst: met op de achterkant: “J. Strooper, Netherlands”. Susan heeft het nog geprobeerd, is alleen Joep niet leuker. Maar wij begrijpen dat niet goed, zo hoort het nu eenmaal. Joep wijst mij nog een keer op de regels, het is vandaag geen verplicht toernooi. De belangen van de sponsors worden deze dag kennelijk achteloos aan de kant geschoven. Casper, op jou kunnen we bouwen!!

Op de weg naar Den Bosch halen we dorpsgenote Eeke van Beurden nog op. Eeke is ex-kanjer van de NBBJ. Bij ontstentenis van Leon heb ik gevraagd of zij Joep en de andere toppers van de NBBJ die dag wil begeleiden. En Eeke heeft hier zelfs vrij voor gevraagd, geweldig dit soort clubgenoten. Onderweg hoor ik nog een wist u datje: Eeke is de naamgever van onze “Baddy”.

De snelweg richting Den Bosch wordt opgedraaid. Voorzichtig informeer ik of Joep nog geïnteresseerd is in de tennisuitslag van zijn vader.  Hij is al helder bij geest, “kennelijk heb je gewonnen, dus als je het zo nodig kwijt wilt, vooruit dan maar”. Als ik er aan toe voeg dat we volgende week kampioen kunnen worden, wordt ik er nog een keer fijntjes op gewezen dat ik toch echt in de allerlaagste klasse speel. Ik houd mijn mond maar.. kennelijk ligt in de focus al in de Maaspoort.

Daar aangekomen wordt de volgende regel van Leon aan de laars gelapt, we nemen meteen het racket ter hand. De warming-up wordt gemakshalve overgeslagen. Maar waar komen we vandaag voor… de finales van de Junior Master. Dat betekent dat de beste 12 spelers van het junior master klassement strijden om de junior master titel. Vrij vertaald: dit staat eigenlijk gelijk aan het Nederlands kampioenschap. Zeker voor de U11, want die mogen over een paar weken niet mee doen aan de Nederlands kampioenschappen.

De NBBJ is met 5’en goed vertegenwoordigd: Katinka, Just, Flora, Casper en Joep. Katinka en Just zijn niet geplaatst en komen in de poule al een favoriet voor de titel tegen.

Just begint wel erg aarzelend, de eerste set wordt verloren van Kas Sacranie. Hij speelt ver onder zijn kunnen. Balen, om door te komen is dit toch echt de wedstrijd die hij moet winnen. Myrna vertelt dat hij om 12.00 uur ook de bekerfinale bij het voetballen moet spelen. Het zal toch niet zo zijn dat de liefde voor het voetballen sterker is? Gelukkig zien we snel de “oude” Just terug, Kas wordt in de 2de en 3de set vakkundig aan de kant gezet. Daarna volgt Noah Haase, een week eerder werd hier nog kansloos van verloren met twee keer 21-14. Dit keer wordt alle schroom aan de kant gezet, met het kleinst mogelijke verschil gaat de overwinning helaas toch naar Noah. Maar Just is door naar de tweede ronde, dan wacht wel een groepswinnaar.

Katinka moet in de eerste ronde meteen tegen de nummer 2 geplaatst Kirsten de Wit. Katinka is een diesel. Helaas is de motor nog niet helemaal warm. De andere groepswedstrijd wordt keurig gewonnen, maar zij krijgt hetzelfde lot als Just, een groepswinnaar in de kwartfinale … dat wordt een pittige klus.

Bij de jongens U11 zijn er 10 deelnemers. De jongens worden niet gespaard want ze worden ingedeeld in 2 poules van 5. Dat zijn meteen 4 pittige potten. De eerste drie hordes worden door Casper en Joep wel heel erg makkelijk genomen. Rick Meulensteen maakte het Joep in Tegelen nog erg moeilijk, maar heeft nu geen schijn van kans. Casper’s ster rijst wel erg snel. In Tegelen stond hij al verrassend in de halve finales. In Tilburg had hij een zware poule. Joely Cornet versperde hem toen de weg naar de have finales. Maar diezelfde Joely heeft vandaag helemaal niets te vertellen: 21-7 21-5! De ene week is de andere niet, en dat geldt zeker voor Casper, want die zie je per week groeien. Onbevangenheid en drive, enorm leuk om te zien!

Wat moeten we nog over Flora zeggen. Alle superlatieven schieten tekort. In Tegelen haperde de motor heel even in de finale, maar daarna staat er geen maat meer op haar. De tegenstanders zinkt de moet al in de schoenen voordat ze de baan op komen, om vervolgens nog eens alle hoeken van die baan te moeten zien tijdens de wedstrijd. De groepswedstrijden worden eenvoudig gewonnen, als nummer 1 heeft ze een bye voor de kwartfinale.

De kwartfinales voor de U13: NBBJ versus RTC Deurne. Katinka tegen Iris Leijsen en Just tegen Rune van Dalm. Prachtige affiches. Maar we moeten ook reëel zijn, als NBBJ zijn we nu toch echt de underdog. Maar de diesel van Katinka raakt nu wel op stoom. Haar doorzettingsvermogen maakt het geweldig om naar haar wedstrijden te kijken, zij strijdt werkelijk voor elke shuttle. Katinka speelt magistraal, en rekent in 2 sets af met Iris, wat een enorme verrassing. Voor Just moeten we vrezen. De eerste set gaat kansloos verloren. Hij herpakt zich goed in de tweede set, een dubieuze call lijkt hem uit het veld te slaan, maar zijn mentale weerbaarheid is geweldig vandaag. Hij duwt Rune keer op keer diep in de backhand hoek, de zwakke plek lijkt gevonden te zijn. De tweede set wordt nipt gewonnen. In de derde set laat hij Rune kansloos! Eindelijk gewonnen van een van de broers Van Dalm. Als ouders kunnen wij vandaag alleen maar genieten, wat wordt er veel strijd geleverd!

Tussenbalans: al onze 5 NBBJ-kanjers staan in de halve finales!!! In alle onderdelen U11 en U13 zijn we vertegenwoordigd. En dat tussen het geweld van de academies en de RTC’s. Waar Leon deze week nog openlijk twijfelde aan het bestaansrecht van de NBBJ hebben onze toppers het antwoord duidelijk gegeven, in Boxtel worden nog steeds toppers afgeleverd!!

Nu wordt het hoofdstuk Cuntapay geschreven. Sam Cuntapay is de laatste weken een begrip geworden bij ons thuis. Joep en Sam strijden om de eerste plaats van de ranglijst. En daar ligt een hele mooie bonus voor in het verschiet: spelen op de Dutch Open in oktober om de Junior Master Cup. Voor Joep is dit magisch. Een halve finale plaats in Tegelen levert genoeg punten op om de eerste plaats over te nemen. In Arnhem slaat Cuntapay terug, hij neemt de leiding weer over. Waarom moeten wij dan toch juist in dit weekend op vakantie? Het moet zo zijn, in de halve finale van Tilburg treffen de heren elkaar. Wat zeg ik heren? Sam is pas 8 jaar, maar een ongekend talent. Hij heeft op zijn leeftijd al een magistrale techniek en haalt elke shuttle. Joep moet in Tilburg alle registers open trekken, maar wint uiteindelijk dodelijk vermoeid de partij. Het spreekwoord “waar 2 honden vechten om een been, gaat een derde er mee heen“ doet hier opgeld. Die derde heet Mats Duwel. Mats wint het toernooi en gaat in het klassement Joep nipt voorbij.

In de laatste poulewedstrijd strijdt Joep tegen Sam. De inzet is het omzeilen van Mats Duwel in de halve finales. Het verschil met een week eerder is dat Sam vandaag bijna geen fout maakt. Joep weet nog wel terug te vechten van 19-12 tot 19-17, maar daarna is de koek op. Casper redt het in laatste poulewedstrijd niet tegen Mats Duwel, maar zijn enorme loopvermogen en onbevangenheid brengen hem nog erg ver. Mats moet flink aan de bak om Casper van zich af te houden.

De kaart voor de halve finales: Casper-Sam en Joep-Mats. We kunnen er kort over zijn. Onze heren komen tekort. In het eindklassement staat achter de naam van Casper en Joep 3/4. En daar mag je trots op zijn, de beste spelers van het land zijn hier toch verzameld.

De halve finales U13. Er komt nu een extra kwaliteit om de hoek kijken. Vandaag is elke wedstrijd een finale. Just en Katinka hebben enorm gepiekt in de wedstrijden tegen Rune en Iris. Dit vraagt ook heel veel van de concentratie. Er wordt ze maar heel weinig tijd gegund om uit te rusten, de halve finales staan op de rol. Katinka speelt tegen haar kwelgeest Chloë Li. Chloë Li is nummer 1 geplaatst en heeft haar al de weg versperd in Tegelen en Tilburg. Technisch is Chloë briljant. Met haar strijdlust kan Katinka haar de eerste set bijhouden. Helaas moet ze in de tweede set het onderspit delven. Uiteindelijk ook 3/ 4 in een heel sterk deelnemersveld, waarbij ze alleen verloren heeft van de 2 finalisten.

Just speelt zijn halve finale tegen Jonathan Li, ook een erkende topper die in de kwartfinale afrekent met de oudste Van Dalm. Just speelt een enorme sterke wedstrijd, maar haalt het uiteindelijk net niet 18-21 16-21. Wat wel duidelijk is dat hij de aansluiting heeft gemaakt met de absolute top in zijn leeftijdsklasse.

Dus vier keer net niet, maar gelukkig hebben we nog ons goudhaantje. We moeten niet vergeten dat Flora ook volgend jaar nog U11 mag spelen, dat maakt haar prestaties des te knapper. Eerder werd in Zijderveld nog verloren van Riya Sivakumar. Wat is er mooier dan revanche nemen in de finale van de Junior Master. Dat heeft Riya geweten, op Flora staat vandaag geen maat, zij wint met 21-12 en 21-8. Die enorme beker heeft zij heel erg verdiend!!!

Oogluikend kijken we natuurlijk ook nog naar de ex-toppers van de NBBJ. Finn overleeft de poule niet, maar als je met 22-20 een set verliest van Dyon van Wijlick heb je je toch goed laten gelden. En dat geldt zeker voor Novi. Zij wint als eerstejaars de titel U15. Een huzarenstukje, wat heeft zij een enorme groei gemaakt in Deurne.

Tot slot keer ik toch nog even terug bij Joep. Eind goed, al goed. Mats Duwel wint de finale, weliswaar nipt, van Sam Cuntapay. Mats is de dubbele winnaar. Joep wint toch zijn hoofdprijs, hij mag op de Dutch Open tegen Mats spelen om de Junior Master Cup. Ook Flora en Novi zullen acte de presence geven in Almere.

Als ouder heb ik genoten van een heerlijke dag badminton. De strijdbaarheid en sportiviteit van onze kanjers was enorm. De vorm van Just en Katinka is top, die gaan over een paar weken nog van zich laten horen op de Nederlandse kampioenschappen. Ook een enorme pluim voor de foto’s van Rene Lagerwaard. Ik heb er een aantal van zijn website gekopieerd. Tot slot wil ik Eeke bedanken voor haar enthousiaste begeleiding.

Koen

 

 

 

2 Responses

  1. Hanneke Spaans 21 mei 2017 / 22:05

    Superleuk verslag Koen! Zo was ik er toch een beetje bij…

  2. Rob 22 mei 2017 / 07:41

    Koen, wat een mooi verslag !

Comments are closed.